من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی


 

سلام من ديگه نمی خوام در عنفوان ۱۸ سالگی آدم بکشمچون همين روزا خودم از ذوق مرگی می ميرمدوستام امسال ديگه ترکوندن از بس بهم حال دادناز يه طرف دوستايی که تو کامنت ها تولدمو تبريک گفتناز يه طرف دوست عزيزی که سه شنبه پيشش بودم و خيلی بهم خوش گذشت همينجا بهش می گم که خيلی دوسش دارماز يه طرف هم پنج شنبه ۴ تا از دوستام يهويی با کيک و کادو (نکته مهم و قابل توجه) اومدن خونمون و حسابی تحويلم گرفتن رعنا آدا سعيده ميترا هليا ۲تا موناها مرجان يلدا غزل ۲قلوها (سپيده و سحر)و مهرنوش جوووووونم مرسی خيلی دوستون دارماين شعر رو هم تقديم ميکنم به تمامه دوستای عزيزم

گريه کن دلت سبک شه اگه دل مونده تو سينه

                        سرتو بذار رو شونه م

          تنها پيشکشم همينه

                            بذار اين شونه نمناک تکيه گاه گريه باشه

        بذار اين خسته بيفته تا شايد دوباره پا شه

                                           گريه کن دلت سبک شه

          من فدای گريه هاتم

تو رو تنها نمی ذارم تا هميشه پا به پاتم

                       زير بارون نگاهت

                                        غسل تعميد ترانه س

می ری اما بر می گردی

                     اين سفر چه عاشقانه س

   برو من اينجا می مونم چش براهتم هميشه

  تو رو تنها نميذازم قصه مون تموم نمی شه(يغما گلرويی)


shideh joon