من در آيينه رخ خود ديدم

     و به تو حق دادم

                     آه می بينم.. می بينم... تو به اندازه تنهايی من خوشبختی

          من به اندازه زيبايی تو غمگينم

 چه اميد عبثی!! من چه دارم که تو را در خور؟

                         - هيچ.          من چه دارم که سزاوار تو؟

                         - هيچ.

      تو همه هستی من ؛  هستی من 

تو همه زندگی من هستی.

                 تو چه داری ؟

                        - همه چيز

                 تو چه کم داری ؟

                      -هيچ.

                         (حميد مصدق)  

/ 2 نظر / 3 بازدید
mosi

از من رميده يي و من ساده دل هنوز بي مهري و جفاي تو باور نمي كنم دل را چنان به مهر تو بستم كه بعد از اين ديگر هواي دلبر ديگر نمي كنم رفتي و با تو رفت مرا شادي و اميد ديگر چگونه عشق ترا آرزو كنم ديگر چگونه مستي يك بوسه ترا دراين سكوت تلخ و سيه جستجو كنم ياد آر آن زن ‚ آن زن ديوانه را كه خفت يك شب بروي سينه تو مست عشق و ناز لرزيد بر لبان عطش كرده اش هوس خنديد در نگاه گريزنده اش نياز لبهاي تشنه اش به لبت داغ بوسه زد افسانه هاي شوق ترا گفت با نگاه پيچيد همچو شاخه پيچك به پيكرت آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه هر قصه ايي كه ز عشق خواندي به گوش او در دل سپرد و هيچ ز خاطره نبرده است دردا دگر چه مانده از آن شب ‚ شب شگفت آن شاخه خشك گشته و آن باغ مرده است با آنكه رفته يي و مرا برده يي ز ياد مي خواهمت هنوز و به جان دوست دارمت اي مرد اي فريب مجسم بيا كه باز بر سينه پر آتش خود مي فشارمت

pedram

mage mishe tanhaie khoshbakhti bashe oonvaght sefate zibaie ghamgin konande bashe? be nazare man shaer dar sanate paradux ya motenaghez nama bad ragham pafeshari mikone asanam kuta nemiad.